Μαντείες, μια πόρτα στο σκοτάδι

Ας μείνουμε μακριά από τις διάφορες μαντείες

Είναι πραγματικά περίεργη η εποχή που ζούμε. Η επιστήμη έχει προοδεύσει, η γνώση του ανθρώπου για τον κόσμο προχωρά όλο και βαθύτερα, πράγματα που πριν κάποιες δεκαετίες ήταν ανεξήγητα πλέον έχουν βρει την επιστημονική τους εξήγηση...

Και όμως, σ' αυτήν την εποχή εξάπλωσης της επιστημονικής γνώσης έχει εμφιλοχωρήσει ο αποκρυφισμός, η μαγεία, οι μαντικές τέχνες. Θρύλλοι και δοξασίες διατηρούνται αναλλοίωτες, πρακτικές μαντείας εξασκούνται όλο και περισσότερο. 

Τελικά, το μόνο που λοιδορείται στις μέρες μας είναι ο Ιησούς και η πίστη των ανθρώπων σε Αυτόν... 

Και, εντάξει, ανέκαθεν ο άνθρωπος είχε μια αγωνία για το τι του επιφυλάσσει το μέλλον, πάντα ήθελε να ξέρει εκ των προτέρων. Άνθισαν διάφορες τέχνες μαντείας τους προηγούμενους αιώνες. Χαρτομαντεία, καφεμαντεία, νεκρομαντεία, αστρολογία, ρούνοι... Τουλάχιστον τότε ήταν λίγοι εκείνοι που ασκούσαν αυτές τις μαύρες τέχνες και, επιπλέον, ο πολύς κόσμος είχε επίγνωση πως όλα αυτά εμπεριέχουν κινδύνους.

Σήμερα αυτό έχει αλλάξει. Η αστρολογία και η ενασχόληση μαζί της είναι συνηθισμένη πρακτική για την πλειοψηφία του κόσμου - που αγνοεί βέβαια πως η αστρολογία δεν είναι παρά το εισαγωγικό στάδιο της μαγείας. Και, μια και το αναφέραμε, στην εποχή μας ακόμη και η μαγεία τείνει να ωραιοποιηθεί: τι άλλο είναι τα φληναφήματα περί λευκής και μαύρης μαγείας; Μία είναι η μαγεία, μην κοροϊδευόμαστε... 

Ανοίξτε ένα οποιοδήποτε κανάλι στην τηλεόραση και θα δείτε αστρολόγους και αστρολογικές προβλέψεις. Θα δείτε στο πάνελ να τους ακούν με θέρμη και προσήλωση. Το ίδιο και για άλλες μορφές μαντείας, την αριθμομαντεία, την καφεμαντεία, τους ρούνους κλπ., κλπ.. 

Αλλά και στον κόσμο, στον καθημερινό μας περίγυρο. Ειδικά η αστρολογία ακούγεται παντού. Το ίδιο και η χαρτομαντεία - είτε πρόκειται για απλά χαρτιά είτε για τα πολύ πιο επικίνδυνα Ταρώ - ή η καφεμαντεία. Στην καθημερινή διάταξη, δυστυχώς. 

Και δεν πρόκειται μόνο για κύκλους μη μορφωμένων. Είναι κάτι που διαπερνά την κοινωνία οριζόντια. Στους φοιτητικούς κύκλους είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο, όσο κι αν αυτό ενοχλεί. 

Και, δείτε τα ειρωνικά χαμόγελα και την αντιμετώπιση που εισπράττουν όσοι μιλούν για τον Ιησού και τη διδασκαλία του, για το Θεό και τα θαύματά του. Θεωρούμαστε αφελείς εμείς που πιστεύουμε στη δύναμη του Σταυρού και στα θαύματα. 

Πως γίναμε έτσι; 

Γιατί; Τι έφταιξε; 

Άνθρωπέ μου, άσε τις κλεφτές ματιές στο μέλλον. Εντάξει, ανθρώπινο είναι να θέλεις να μάθεις τι σου επιφυλάσσει, όμως είναι προτιμώτερο να ασχοληθείς μτην καλλιέργεια της ψυχής σου, με την προσέγγιση του Ιησού. Άκου τη διδασκαλία του, ζήσε την αγάπη του, ακολούθησε τις εντολές του. Εξομολογήσου τις αμαρτίες σου, κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων.

Μη μπλέκεις με μαντείες. Σου φαίνεται αθώο, μπορεί μάλιστα να λες κιόλας "δεν τα πιστεύω αυτά, για πλάκα το κάνω"... Και όμως, χτυπάς μια πόρτα στο σκοτάδι. Και ο μισόκαλος το βλέπει και θα το χρησιμοποιήσει εναντίον σου. 

Θα βρει κάτι που θα σε εντυπωσιάσει - μα κάτι από το παρελθόν σου που το ξέρεις μόνο εσύ (αυτός όμως το ξέρει), μα κάτι που μπορεί να υπολογίσει το χρόνο που θα συμβεί (π.χ. πότε θα εκδηλωθεί μια πάθηση, που θα γίνει κάτι κακό κ.α.) - δε θέλει πολύ. Σ' αυτό ποντάρει, στο να σε πιάσει στο αγκίστρι του. Και μετά, έχει κόλπα για να σε τραβήξει πιο κοντά του. 

Άφησε, λοιπόν, το μέλλον στην πρόνοια του Θεού.